مستراحها و ناودانها را از راهها براندازد ، و هر بدعتى را از ميان ببرد و هر سنت و دستور خدائى را اجراء كند و شهر قسطنطنيه و چين و كوههاى ديلم همه را بگشايد و هفت سال كه هر سالى برابر ده سال شما است در زمين بماند ، سپس هر چه خدا خواهد . گفت : گفتم : قربانت چگونه سالها طولانى شوند ؟ فرمود : خدا فلك را فرمايد تا كند شود ، و روز و سال دراز شوند ، گويد : گفتم : آنها ميگويند اگر فلك دگرگون شود تباه گردد ؟ فرمود : اين گفته زنديقان است و مسلمانان را با آن راهى نيست ، با اينكه خدا ماه را براى پيغمبرش صلى اللَّه عليه و آله و سلم شكافت ، و پيش از آن خورشيد را براى يوشع بن نون برگردانيد ، و خبر داد كه روز قيامت دراز گردد ، و چون هزار سال شماها باشد ( 344 - ارشاد مفيد ) 12 - در كتاب النجوم - از خطبه امام حسن عليه السّلام نقل كرده كه : به اين بيان اختران را وصف كرده ، سپس روان كرد در آسمان چراغها كه پرتو افكنند ، و بدانها نگهبانيش كرد و شهابش را چرخانيد ، از اخترانش درخشانهاى پرتو افكنند كه اگر پرتوشان نبود ، ديد بنده‌ها در تاريكى شب تار در امواج تاريك و درهم آن ديدى نداشتند و آنها را رهبر مردم در سفرهاشان كرد و در رفتن و آمدن بهر ديار . 13 - در كتاب غارات : بسندى كه ابن كواء از امير المؤمنين پرسيد از تفسير قول خدا تعالى « و آسمان داراى حبك » فرمود : يعنى خوشرفتار ، گفت : پس كهكشان چيست ؟ فرمود : واى بر تو ، براى فهميدن بپرس نه براى رنج دادن ، اى واى بر تو از آن بپرس كه بايدت ، گفت : به خدا آنچه‌ات پرسيدم البته بايدم ، فرمود : كهكشان ، رودخانه آسمانست ، و از آن بود كه آسمان بارانى سيل آسا در زمان طوفان بر قوم نوح عليه السّلام فرو ريخت ، گفت : ميان آسمان و زمين چه اندازه است ؟ فرمود : به اندازه ديد چشم و شنود ذكر خدا ، جز آن نگوئيم .